In onvervalste komkommertijdstijl verscheen eind juli in DeMorgen een opgemerkt artikel over het groen in onze steden. Vijfendertig procent van de stedelingen heeft te weinig wijkgroen, zijnde groen dat gelegen is binnen een straal van 800 m. Aanleiding voor het krantenartikel was de publicatie van een wetenschappelijk traktaat in het vakblad 'Ruimte & Planning' door auteur Ann Van Herzele, onderzoekster aan de VUB, waarin zij een 'Monitorsysteem voor Bereikbaar en Aantrekkelijk Groen' voorstelt. Allerminst komkommernieuws dus!

In de studie van Van Herzele wordt een methodiek beschreven om het aanbod van kwaliteitsvolle groene ruimten te monitoren, steden en stadsdelen onderling te vergelijken, het effect van beleidsscenario's te voorspellen en plaatsen te lokaliseren waar ingrepen het meest nodig zijn. Het monitorsysteem werd voor het eerst toegepast in 4 Vlaamse steden, met name Aalst, Antwerpen, Gent en Kortrijk waar het groen op wijkniveau, stadsdeelniveau en stadsniveau werd bestudeerd. Uit dit onderzoek blijkt dat het aanbod en de kwaliteit van groene ruimten in deze steden het meest problematisch is op het lagere functieniveau. Met andere woorden het groen dat gelegen is op minder dan 10 tot 20 minuten wandelafstand van de woonplaats.

Uit de resultaten is af te leiden dat de mate en de aard van de tekorten voor een belangrijk deel te maken hebben met de stedenbouwkundige structuur van de steden. Groene ruimten die als 'groene vingers' de stad binnendringen zijn in dit opzicht positief. Ringvormige snelwegen en allerlei infrastructuren werken negatief omdat ze barrières vormen.

In de studie wordt ook een prognose gemaakt voor de toekomst en die blijkt eerder negatief te zijn voor wat het bereikbaar groen betreft. Steden moeten er dus alles aan doen om barrières op te heffen of te milderen, groene ruimten te ontsnipperen en nieuw groen te creëren.

jdw