Onverwachte kansen
De periode van meerjarenplannen en begrotingsgesprekken ligt achter ons. Voor velen was het een intens proces: cijfers puzzelen, keuzes maken, teleurstellingen incasseren. Nu verschuift de aandacht naar communicatie en verdediging van de gemaakte plannen. De grote lijnen zijn uitgezet, voor de komende vijf à zes jaar. Natuurlijk, er kan nog wat bijgestuurd worden, maar de fundamenten liggen vast.
En dan komt de onvermijdelijke realiteit: verwachtingen die niet ingelost worden. Geen extra uitvoerend personeel, een vacature die nog even blijft wachten, een machine die later wordt aangekocht, een project dat verschuift. Het zijn de grenzen van beperkte budgetten, die elke organisatie dwingen om scherpe keuzes te maken.
Toch schuilt daar ook een kans. Want soms dwingt een beperking ons om anders te kijken, creatiever te denken.
Bij VVOG ondervonden we dat zelf. Tot enkele jaren geleden hadden we een dienstwagen. Logisch zou geweest zijn, die gewoon te vervangen. Maar we kozen voor een andere weg: een deel wagenabonnement, aangevuld met Blue-bike. Dat bleek niet alleen een kwart goedkoper, maar gaf ook alle medewerkers de mogelijkheid dichtbij huis een deelwagen te gebruiken. Natuurlijk vergde het wat gewenning, maar het werd al snel duidelijk: het was niet enkel goedkoper, maar vooral slimmer, duurzamer en gebruiksvriendelijker.
Die manier van kijken – zoeken naar meerwaarde in plaats van meer middelen – zien we ook in het openbaar domein. Zo bundelden Kontich en Lint in 2024 hun krachten en werden ze de bijenvriendelijkste gemeente, in de categorie minder dan 40.000 inwoners. Samen sterker, maar elk met eigen accenten, creëerden ze een aanpak die breed gewaardeerd werd. In Gent zagen we hetzelfde in het Herman Pillaertpark: op amper 3000 m² ontstond een mozaïek van functies – een school- en buurtspeeltuin, wateropvang, een moestuin en een terras voor de parochie. Alles in balans, dankzij overleg en creativiteit.
Je zou ook volgende vragen kunnen stellen:
Is het nog van deze tijd om een schoolspeelplaats naast een buurtspeelplein te leggen?
Of een secretariaat te huren dat vaak leegstaat?
Ook VVOG koos voor een andere aanpak. Na 50 jaar namen we afscheid van ons vertrouwde secretariaat in Brugge. Met weemoed, maar ook met vertrouwen trokken we naar ‘De Wasserij’ in Antwerpen-Berchem. Daar co-kantoren we met partners uit de omgevingssector. We hebben ons eigen plekje, maar profiteren van gedeelde ruimtes, een vergaderzaal, een tuintje. Het is goedkoper, centraler en tegelijk rijker in mogelijkheden. Je bent er straks van harte welkom voor een lerend netwerk, workshop, …
Optimaliseren is dus niet enkel besparen. Het is herdenken, verfijnen, en kansen zien die je op het eerste gezicht misschien niet verwacht.
En misschien hebben we nog lang niet alle mogelijkheden ontdekt?
